เอส กล้วยไทย

ตอนที่ 44 ศูนย์

     ยังมีอาการเหม่อๆลอยๆ หลังจากนอนมา 3 ชม. ความพยายามบางอย่างยังคงเป็น ศูนย์ จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว หมดเรี่ยวแรงเหมือนวันที่เสียเธอไป...

     ทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอ...ยังคงเป็น ศูนย์

     วันนี้ผมต้องส่งต้นฉบับหนังสือ หนึ่ง...อนันตกาล ไปให้โรงพิมพ์ เพราะถ้าช้ากว่านี้ทุกอย่างจะไม่ทันตามกำหนดการที่จะต้องเสร็จไม่เกิน 7 พ.ย.นี้ ทุกอย่างที่ทำไปแล้ว 99 % กำลังดำดิ่งสู่ความว่างเปล่า

     เหตุเกิดคืนวันที่ 26 ต.ค. ผมต้องอัพโหลดไฟล์งานขนาดเกือบ 300 เมกขึ้นเซิร์ฟเวอร์เพื่อส่งให้ลูกค้าชิ้นหนึ่ง ซึ่งกว่าจะกลับมาจากที่ทำงานและประชุมงานต่างๆ ก็หลังตี 1 ไปแล้ว เลยเปิดเครื่องโยนงานทิ้งไว้ทั้งคืน จนตื่นมาตอนเช้า ปรากฏว่า งานส่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ Note book กลับมองไม่เห็น External Harddisk พยายามลองถอดสาย เสียบใหม่ก็เงียบสนิท จนถึงเวลาผมต้องเอางานไปส่งอีกชิ้น ในตอนสายๆ ก็ต้องวูบไปเลย เมื่อมีเสียงติ๊กๆ เหมือนนาฬิกาบนฮาร์ดดิสก์ อาการบ่งบอกสัญญาณอันตราย ที่ร้านกู้ข้อมูลเกือบทุกร้านพร้อมใจกันส่ายหน้าว่ายากที่จะกู้ข้อมูลได้ ต้องส่งเครมประกันอย่างเดียว!

     ประกันยังอยู่ ต้องอยู่สิ ก็ผมซื้อฮาร์ดดิสก์ลูกนี้มาไม่เกิน 6 เดือน แต่มันจะมีค่าอะไรถ้าได้ลูกใหม่มา ในเมื่อข้อมูลสำคัญทั้งชีวิตที่เก็บไว้กว่า 500 กิ๊ก มันไม่กลับมาด้วย อย่าว่าแต่ต้นฉบับหนังสือเลย ข้อมูลงานทั้งหมดที่สร้างมาทั้งชีวิต ข้อมูลทุกอย่างที่เกี่ยวกับ เธอ อยู่ในนี้ทั้งหมด ด้วยความที่เคยเก็บเอาไว้ในฮาร์ดดิสก์ลูกเก่าๆ หลายๆลูก แล้วกลัวข้อมูลจะหายไปตามอายุ ผมเลยย้ายทุกอย่างมาไว้ในฮาร์ดดิสก์ลูกใหม่ทั้งหมด! ย้ำว่าทั้งหมดเลย!

     ตอนนี้เวลา 8 โมงเช้า ร้านคอมต่างๆ คงยังไม่เปิด ความวุ่นวายกำลังจะเดินทางมาหา สิ่งที่ต้องสะสางในวันนี้คือ ส่งปกวง Roses Fall ให้โรงพิมพ์ ส่งต้นฉบับหนังสือให้โรงพิมพ์ ส่งงานอื่นๆอีกมากมายที่ทำค้างเอาไว้ แต่ทุกอย่างมันอยู่ในนี้!!!!

     ไหนจะต้องวิ่งวุ่นไปร้านสกรีนเสื้อ ไหนจะต้อง Present งานกำกับ MV ให้หัวหน้า แล้วฮาร์ดดิสก์จะกู้ได้มั้ย 500 กิ๊กนี่ใช้เวลากู้นานโคตรๆ วันนี้ไม่น่าจะเสร็จ เอาแค่ให้มันเปิดได้แล้วก่อนละกัน อะไรจะพังจะเสียหรือหายไปไม่ว่า แต่ข้อมูลที่เกี่ยวกับ เธอ ได้โปรดอย่าเป็นอะไรไปเลย นอกจากความทรงจำ ความรู้สึก ความคิดถึง และความรัก ที่ผมยังหลงเหลือเอาไว้ให้คิดถึงเธอก็คือ ไฟล์ต่างๆ เหล่านี้แหละ ภาพ เสียง วิดีโอ เอกสารงานพิมพ์

     บางครั้งเราก็ต้องมานั่งหัวเราะทั้งน้ำตาให้กับตัวเอง ในวันที่ชีวิตประสบชะตากรรมแบบนี้ แต่ยังไงซะผมก็ฝากความหวังเอาไว้ที่ร้านคอมพิวเตอร์แล้วล่ะ ได้เวลาไปอาบน้ำแล้ววุ่นวายแบบสุดๆกับชีวิตอีกวันนึง

     ได้โปรด.....