เอส กล้วยไทย

ตอนที่ 20 : หลังจากวันนี้...ของปีที่แล้ว 3

01.01.09 : วันนี้ที่บ้านจัดงานรวมญาติ จับสลากแลกของขวัญ ร้องเพลงคาราโอเกะกัน แต่อี๊ดไม่สบาย เลยนอนอยู่บนบ้านไม่ได้ลงมาสนุกด้วย เสียงดังยันตี 2 ไม่รู้อี๊ดจะนอนหลับหรือเปล่า

02.01.09 : วันนี้รวมตัวกันพาแม่ไปหาแม่ ก็คือพาแม่ไปบ้านยายที่นครศรีธรรมราช อี๊ดไม่สบาย ซมไปตลอดทาง ไปเจอน้าจวบ น้าที่สนิทมาก เห็นอี๊ดแล้วจะร้องไห้ เพราะสงสาร (ตอนวันที่อี๊ดเสียโทรไปหาน้าจวบแต่ติดต่อไม่ได้ ป่านนี้น้าจะรู้หรือยังว่าอี๊ดจากเราไปแล้ว) ขากลับพัทลุงฝนเทหนักมากตลอดทาง

03.01.09 : เดินทางกลับกทม.ในตอนเช้า ถึงกทม. 5 ทุ่ม

04.01.09 : พาอี๊ดไปดู ฝัน หวาน อาย จูบ ตอนค่ำ

หลังจากนั้นไม่ได้เขียนบันทึกอีกเลย เหตุการณ์ที่พอจะจำได้ก็คือ

กุมภาพันธ์ 09 : ย่าเสีย เดินทางกลับบ้านพัทลุงไปงานศพ อี๊ดกลับไปด้วย เพราะตรงกับวันหยุดพอดี

มีนาคม 09 : ผมกลับบ้านอีกครั้งเพราะไปงานแต่งน้องสาวที่รู้จักคนนึง  ช่วงปลายเดือนอี๊ดอาการทรุดอีกครั้ง ต้องเข้าไปนอน รพ.ลาดพร้าว 6 วัน ผมเฝ้าได้แค่ 4 ทุ่มของทุกวัน เพราะที่นี่ห้ามนอนเฝ้า (ใช้ประกันสังคม) ห้องรวมที่นี่แหละ 8 เีตียง ที่ผมคิดว่าเป็นสาเหตุทำให้อี๊ดเสียชีวิต เพราะเตียงตรงข้ามอี๊ดเป็นวัณโรค ไอตลอดเวลา และความเป็นจริง อี๊ดไม่มีภูมิคุ้มกันแบบนี้ หมอควรแยกห้องด้วยซ้ำ (สุดท้ายเธอก็เสียชีวิตด้วยอาการปอดอักเสบรุนแรง)

เมษายน 09 : อย่างที่บันทึกก่อนหน้า ระหว่างกลับบ้านที่พัทลุง เธอทรุดหนัก นอนโรงพยาบาลลาดพร้าว 2 เดือน และเสียชีวิตอย่างสงบในวันที่ 8 มิถุนายนที่ผ่านมา...

     ผ่านมา 43 วันแล้วที่เธอเดินทางไกลแสนไกลไปผจญภัยในโลกใบใหม่ แม้ผมจะทำใจได้ประมาณหนึ่งแล้ว แต่ก็มีเรื่องราวให้ภาพของเธอย้อนกลับมาในความทรงจำเสมอ เธอไม่เคยหายไปจากชีวิตของผม และจะยังคงอยู่ตลอดไป...